تبليغاتX
آیگین

آیگین

داستان روزگار

سلام

سال نوتون مبارک باشه...

صد سال به این سالها...

                                          بعدا میام....

+نوشته شده در جمعه سی ام اسفند 1387ساعت23:41توسط عاطفه | |

 

+نوشته شده در جمعه بیست و سوم اسفند 1387ساعت18:27توسط عاطفه | |

من اومدم بعد مدتها.....

آتشی بود و فسرد

رشته ای بود و گسست

دل چو از بند تو رست

جام جادویی اندوه شکست

آمدم تا به تو آویزم

لیک دیدم که تو آن شاخه ی بی برگی

لیک دیدم که تو برچهره ی امیدم

خنده ی مرگی

وه چه شیرینست

بر سر گور تو ای عشق نیاز آلود پای کوبیدن

وه چه شیرینست

از تو ای بوسه سوزنده مرگ آور

چشم پوشیدن

وه چه شیرینست از تو بگسستن و با غیر تو پیوستن

در به روی غم دل بستن

که بهشت اینجاست

بخدا سایه ی ابر و لب کشت اینجاست

تو همان به که نیندیشی

بمن و درد روانسوزم

که من از درد نیاسایم

که من از شعله نیفروزم....

 

+نوشته شده در جمعه بیست و سوم اسفند 1387ساعت17:48توسط عاطفه | |

سلام

من اینجا بس دلم تنگ است..وهر سازی که میبینم بد آهنگ است...

آخه...

امروز با طرز فجیعی رفتی..

جاده تو را می خواند من تورا...

اما تو او را پاسخ گفتی......

+نوشته شده در چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت21:29توسط عاطفه | |

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

 

و من چقدر ساده ام

که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

                    به نرده های ایستگاه رفته

                                                                تکیه داده ام!

 

+نوشته شده در جمعه ششم دی 1387ساعت19:43توسط عاطفه | |

هوا را از من بگیر اما خنده ات را نه!!!!!!

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387ساعت12:16توسط عاطفه | |

۶ ماه می گذره که وجودت همه اش باهام بوده...

هر روز صدات تو گوشم بوده...

هر روز غمات رو دوشم بوده...

خنده هاتم رو لبم...

چه هم حسی قشنگیه وقتی می خندی می خندم گریه می کنی گریه می کنم سر ما می خوری سر ما می خورم...

این ۲.۳ هفته که خوب خوبی بی نهایت اسمون واسه منه...

همین حد که می دونم خوب خوبی خواب خوابی من که بیدارم

همین بسه...

پ.ن:د.د.س

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت16:16توسط عاطفه | |

بدین افسونگری وحشی نگاهی
                                مزن بر چهره رنگ بی گناهی
شرابی تو شراب زندگی بخش
                                  شبی می نوشمت خواهی نخواهی...

پ.ن:..............

  

+نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر 1387ساعت10:54توسط عاطفه | |

و در آن شبهای پاییزی
یاد ِ تو گرمای وجودم بود
همچون شعله های عشق،
طبع پر شورم بود.

من طعم ِ شرر انگیز ِ‌ آرزوهای محالم را
با همرهی باد سرد خزان
به استقبال گور خواهم برد
که بپوسند در آنجا
و به دیدارکسی در خموشی بروند.

راستی چه کسی می گفت؟
« زندگی تر شدن پی در پی در حوضچه اکنون است »
گویا سهراب هم تر شده بود...!

من آخر هر کوچه بن بست
به دنبا ل ِ دری می گردم
دری که مرا ببرد به وسعتِ مرگ
دری رو به آفتاب
دری تا انتهای بودن
شایدم مردن!!

پ.ن:خسته شدم.از خودم از زندگی از دوستام از عزیزترینام از همه

کاش می شد دوباره به دنیا اومد اما نه ۱۰۰۰بار مردن بهتره

اینا همه اش بهونس درد جای دیگه س...



  

+نوشته شده در پنجشنبه هفتم آذر 1387ساعت14:6توسط عاطفه | |

با توام
ای لنگر تسکین !
ای تکانهای دل !
ای آرامش ساحل !
با توام
ای نور !
ای منشور !
ای تمام طیفهای آفتابی !
ای کبود ِ ارغوانی !
ای بنفشابی !
با توام ای شور ، ای دلشوره ی شیرین !
با توام
ای شادی غمگین !
با توام
ای غم !
غم مبهم !
ای نمی دانم !
هر چه هستی باش !
اما کاش...
نه ، جز اینم آرزویی نیست :
هر چه هستی باش !
اما باش!

  پ.ن:برای س

+نوشته شده در چهارشنبه ششم آذر 1387ساعت15:35توسط عاطفه | |